தம்பிலா – மரக்கலே மினிசு


Marakale

இலங்கைக்குள் வர்த்தக நோக்கத்திற்காக காலடி வைத்த அரேபியர்கள் துறை முகங்களை அண்டிய பிரதேசங்களில் மாத்திரமல்லாமல் ராட்சியங்களின் தலைநகரங்களாகத் திகழ்ந்த அநுராதபுரம், பொலன்னறுவை, குருணாகல, தம்பதெனிய, சீதாவாக்கை, கண்டி போன்ற தலைசிறந்த நகரங்கள் உட்பட ஏனைய பகுதிகளுக்கும் தமது வியாபாரத்தை மேற்கொண்டு வந்தனர்.

இக்கால கட்டத்தில் துறைமுக நகரங்களாக திகழ்ந்த கொழும்பு, நீர்கொழும்பு, மன்னார், புத்தளம், கற்பிட்டி, திருகோணமலை, மட்டக்களப்பு, கல்முனை, சம்மாந்துறை, திருக்கோயில், பொத்துவில், ஹம்மாந்தோட்டை, மாத்தறை, காலி, பேருவளை போன்ற நகரங்கள் அரேபிய வர்த்தகர்களின் ஆதிக்கத்தின் கீழ் காணப்பட்டன.

இவர்கள் வெளிநாடுகளிலிருந்து நாட்டுக்குள் கொண்டுவரும் வியாபாரப் பொருட்களுடன் உள்நாட்டு துறைமுக நகரங்களில் இலகுவாகப் பெறக்கூடிய கருவாடு, உப்பு போன்றவற்றை ஏனைய பிரதேச மக்களின் காலடிக்குக் கொண்டு சென்று வர்த்தக நடவடிக்கைகளில் சிறப்புற்று திகழ்ந்தார்கள்.

அதுமாத்திரமல்லாமல் உள்நாட்டில் காணப்படும் ஏலம், கறுவா, பாக்கு, கோப்பி, மிளகு போன்ற பொருட்களை உள்ளாட்டிலும் வெளிநாட்டுக்கும் கொண்டு சென்று வர்த்தகம், போக்குவரத்து சேவையையும் செய்துவந்தார்கள்.

இன்றைய நவீன கால போக்குவரத்து முறைமைகளும், பாதைகளும் காணப்படாத அக்காலத்தில் மாடுகள், குதிரைகள், கழுதைகள், ஒட்டகங்கள் போன்றவற்றைக் கொண்டு தவள முறையில் போக்குவரத்தை மேற்கொண்டனர். இவர்களது பயணயம் பல நாட்கள், மாதங்கள் தொடர்ந்தன. அதனால் அவர்கள் குறிப்பிட்ட இடங்களில் அம்பலங்களை அமைத்து தங்கிச் சென்றனர். இவர்கள் தங்கிச் சென்ற இடங்கள் பிற்காலத்தில் சிங்கள முஸ்லிம் கலந்து வாழும் கிராமங்களாக மாறின.

இவ்வாறாக நாடுபூராகவும் சென்று வந்த அரேபியர்கள் நாட்டின் ஆட்சியிலிருந்த மன்னர்களுடன் நல்லுறவை பேணிவந்தார்கள். அக்காலத்தில் பிரசித்திவாய்ந்ததாகக் காணப்பட்ட திருகோணமலை – மூதூர் மகாவெலி ஊடாக உள்நாட்டுக்குள் கப்பல்கள் போக்குவரத்து செய்தன.

இத்துறைமுகங்களில் சிங்கள மன்னர்கள் தமது அதிகாரிகளாக முஸ்லிம்களையே நியமனம் செய்திருந்தனர். இவர்கள் நாட்டுக்குள் நுழையும் எந்தவொரு கப்பல்கள் தொடர்பான செய்திகளை அவர்களிடம் காணப்பட்ட வர்த்தக தொடர்புகளினூடாக மன்னனுக்கு அறிவிப்பு செய்தார்கள்.

வர்த்தக முஸ்லிம்களுக்கு மொழி ஒரு பிரச்சினையாக இருக்கவில்லை. அவர்கள் வியாபாரத்திற்கு செல்லும் வெவ்வேறு தேச மொழிகளையும் கற்றுக் கொண்டிருந்தார்கள். இலங்கையிலும் தமிழ், சிங்களம் போன்ற மொழிகளையும் அவர்கள் கற்றிருந்தார்கள். இதனால் தொடர்பாடல் என்பது அவர்களுக்கு தடையாக அமையவில்லை.

புராதன காலம் முதல் முஸ்லிம்கள் சிங்கள மக்களுடன் நெருங்கிய தொடர்பு காணப்பட்ட போதிலும் அண்மைக்காலமாக முஸ்லிம்களை நிந்தித்து வரும் பொதுபலசேனா, சிங்கள ராவய, சிங்கள பலசேனா உள்ளிட்ட இனவாதக் குழுக்கள் முஸ்லிம்களை நோக்கி மரக்கலே, தம்பிலா என்ற வார்த்தைகள் கொண்டு திட்டித்தீர்த்து வருவதை அவதானித்து கொண்டிருப்பீர்கள். உண்மையில் இவ்வார்த்தைகள் முஸ்லிம்களை இழிவுபடுத்துபவனவா?

மரக்கலே மினிசு

மரக்கலே என்ற சிங்கள வார்த்தைக்கு இரண்டு வெவ்வேறு காரணங்கள் இருந்து வருகின்றன. ஒன்று சர்வதே தொடர்பையும், மற்றயது உள்நாட்டில் நிகழ்ந்த தேசப்பற்றுள்ள சம்பவத்தையும் எடுத்துக் காட்டுகின்றன.

மரக்கலே என்பது முஸ்லிம்களுக்கு சாதகமான ஒரு வார்த்தையாகும். இது தோணி, படகு, கப்பல் போன்றவற்றின் தலைமையை குறிக்கின்றது. அதாவது வர்த்தக நோக்கத்திற்காக நாட்டுக்குள் நுழையும் வர்த்தக குழுவின் தலைவன் வர்தத்க கப்பலுக்கும் தலைவனாக செயற்பட்டுவந்தான். இத்தலைவனை நாட்டு மன்னன் சந்திக்கும் வழமையைக் கொண்டிருந்தான்.

இதுபோன்ற சந்தர்ப்பங்களில் தலைவரை அழைக்கும் போது மரக்கலே (தலைவன்) என கௌரவமாக சிங்கள அரசர்கள் அழைத்துள்ளார்கள். இன்று கடல்மார்க்க கப்பல்களுக்கு தலைவனான, பிரதான மாலுமியாக கெப்டன் இருப்பது போலவும், சாதாரண மீன்பிடிப் படகுகளின் தலைவனான தண்டேன் எனும் தலைவன் செயற்படு வதையும் குறிப்பிடலாம்.

புராதன காலத்தில் மரக்கலே என்ற வார்த்தை கொண்டு முஸ்லிம் வர்த்தகர்களை சிங்கள மன்னர்கள் கௌரவமாக அழைத்து வந்தார்களே தவிர அவர்கள் நிந்தனை செய்வதற்காக இவ்வார்த்தையை பயன்படுத்தவில்லை. அது சர்வதேச ரீதியான தொடர்புகளைக் கொண்டிருந்த முஸ்லிம்கள் கௌரவமாக, நேசத்துடன் தனி அடையாளமாக அழைக்கப்பட்டார்கள்.

முஸ்லிம்கள் நாடு பிடிக்காத நிலை, நம்பிக்கை, தேசப்பற்று போன்ற பல்வேறு நல்ல விடயங்களில் கவரப்பட்ட கண்டி மன்னன் செனரத் அவர்கள்மீது மிக்க மரியாதை கொண்டிருந்தான். இதன் காரணமாகவே போத்துக்கேயர்கள் கொழும்பிலிருந்து முஸ்லிம்களை விரட்டியபோது அவர்களை ஆதரித்து அடைக்களம் கொடுத்தான்.

செனரத் மன்னனைத் தொடர்ந்து வந்த இரண்டாம் இராஜசிங்க மன்னனை போத்துக்கேயப் படையினர் கொலை செய்வதற்காக துரத்தியபோது அவன் தன் உயிரைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்காக மஹியங்கனை பங்கரகம்மன முஸ்லிம் கிராமத்தை நோக்கிச் சென்றான்.

அக்கிராமத்தின் மத்தியில் காணப்பட்ட பலாமரமென்றின் ஆள் நுழையக்கூடிய பொந்தொன்றில் நுழைந்து ஒளிந்து கொண்டான். இதனை அம்மரத்தருகில் தனது மாட்டுக் கொட்டிலில் பால் கறந்து கொண்டிருந்த பாத்திமா நாச்சி என்ற இளம் பெண் அவதானித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

மன்னனை பின் தொடர்ந்து வந்த போத்துக்கேய படைவீரர்கள் அவ்விடம் நின்று நாளா பக்கமும் மன்னனைத் தேடியும் அவர்களால் கண்டுகொள்ள முடியாமல் போனது. கோபம் கொண்ட அவர்கள் அவ்விடத்தில் பால்கறந்து கொண்டிருந்த பெண்ணிடம் மன்னன் ஓடிய பாதையை காட்டித்தருமாறு கேட்க அப்பெண் மறுத்து விட்டாள்.

கோபத்தின் உச்சிக்குச் சென்ற அவர்கள் ஏற்கனவே முஸ்லிம்கள் மீது கொண்டிருந்த கோபத்தையும் சேர்த்து அவ்விளம் பெண்ணை வெட்டிக் கொலை செய்தார்கள். இச்சம்பவத்தை அவதானித்துக் கொண்டிருந்த இரண்டாம் இராஜசிங்க மன்னன் பெரும் துயரம் கொண்டான். வெளியில் வந்த மன்னன் அந்த இளம் பெண் இரத்த வெள்ளத்தில் மூழ்கிக் கிடப்பது கண்டு ஏங்கி அழுதான்.

அப்பெண்ணின் இரத்தத்தை தன் கைகளில் எடுத்து “மாவ ரெகபு லே”, “எனது உயிரை காத்த இரத்தமே” எனக் கூறி அலறினான். அந்தப் பெண் தாய் நாட்டின் மீதும், தனது அரசன் மீதும் கொண்டிருந்த மதிப்புக் காரணமாக தன் உயிரையே தியாகம் செய்தது கண்டு மெய்மறந்து நின்றான்.

அப்பெண்ணின் நினைவாக நாட்டுக்காக செய்த தியாகத்திற்கு பரிசாக அக்கிராமத்தையே முஸ்லிம்களுக்கு சன்னஸ எழுதிக் கொடுத்த வரலாற்றுச் சான்று “பங்கரகம்மன” கிராமாக இருந்து வருகின்றது.

இச்சம்பவத்தில் மன்னன் மாவ ரெகபு லே என்பது மரக்கலே என சுருக்கமாக அழைக்கப்பட்டது. இச்சம்பவம் முஸ்லிம்களின் தேசப்பற்றை எடுத்துக் கூறும் சான்றாகும். சிங்களவர்கள் சிங்கலே என தம்மை வர்ணிப்பதுபோல் முஸ்லிம்களை மரக்கலே என கௌரவமாக அழைத்துவருகிறார்கள் என்றே கருதவேண்டும்.

பொதுவாக முஸ்லிம்கள் சிங்கள மன்னர்களின் காலத்தில் மரக்கலே மினிசு என்ற பதம் கொண்டு அழைக்கப்பட்டமைக்கு பல சான்றுகள் காணப்படுகின்றன. சோனகர், முஹம்மதியர், இஸ்லாமியர், முஸ்லிம்கள் என்பது போலவே மரக்கலே என்பதும் முஸ்லிம்களை சுட்டிக் காட்டுகின்றமை தெளிவாகின்றது.

தம்பிலா

சிங்கள இனவாதிகள் முஸ்லிம்களை நோக்கி பயன்படுத்தும் மற்றுமொரு வார்த்தை “தம்பிலா” என்பதாகும். இவ்வார்த்தை முஸ்லிம்களை இழிவுபடுத்தும் வார்த்தையாக கருதமுடியாது. சாதாரணமாக தம்பி என்பது சகோதரனைக் குறிக்கிறது. தம்பிலா என்பது சகோதர்களே என்ற பொருளை விளக்குகின்றது.

சமூகத்தில் நல்பெயருடன் செல்வாக்குமிக்கவராக திகழும் முஹம்மத் என்பவரின் சகோதரர் என்பதை முஹம்மத் தம்பி என அழைப்பர். அதுபோல லெப்பைத் தம்பி, இளைய தம்பி, மூத்தம்பி, மம்மத்தம்பி, பக்கீர்தம்பி, நேந்தம்பி இவ்வாறாக தம்பி என முடியும் பெயர்களும் முஸ்லிம்களிடத்தில் புழக்கத்தில் இருந்து வந்துள்ளன.

இது சிங்கள மக்கள் மத்தியில் புழக்கத்திலிருக்கும் பண்டாரலா, சில்வாலா, ராஜபக்ஷலா, சிறிசேனலா என்பது போன்று தம்பிலா என அழைக்கப்படுகின்றன. இத் தம்பிலா என்பது சிங்கள மக்களின் சகோதர இனத்தவர்கள் என்பதையும் குறிக்கின்றது.

எது எப்படியோ சிங்கள இனவாதிகள் மரக்கலே, தம்பிலா என்ற வார்த்தைகளை அவர்கள் கோபத்துடன் பயன்படுத்தும் போது அதன் அர்த்தம் ஒருபோதும் மாறப் போவதில்லை. இவ்வார்த்தைகள் இரண்டும் புராதன காலம் தொட்டு முஸ்லிம்களை கௌரவமாக அழைக்க வேண்டும் என்பதற்காக சூட்டப்பட்டது என்பதை முஸ்லிம்கள் புரிந்து கொள்ள விளைய வேண்டும்.

எனவே, வரலாற்று நெடுகிலும், சுதந்திர போராட்டத்திலும் அதனைப் பெற்றுக் கொண்டதிலும் இந்நாட்டில் வாழ்ந்த சுதேச முஸ்லிம்கள் இந்நாட்டு பெரும்பான்மை பௌத்தர்களுடன் இணைந்து தீர்மானங்களை மேற்கொண்டுவந்தமை தொடர்ந்து இருந்து வருகின்றது.

முஸ்லிம்கள் இவ்வாறான விட்டுக் கொடுப்புக்களை வழங்காதிருந்தால் இந்நாடு இன்றைய நிலையை அடைய இன்னும் நீண்ட காலம் செல்லும் என்பதை பெரும்பான்மை இனத்தைச் சேர்ந்த நடுநிலை புத்தி ஜீவிகள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

பௌத்த சமயத்தின் சிங்கள முஸ்லிம் உறவை அடிப்படையாகக் கொண்டு பல நிகழ்ச்சித் திட்டங்களையும் போராட்டங்களையும் முன்கொண்டு செல்லும் வட்டரக்க விஜித தேரர், கல்கந்த தம்மானந்த தேரர், சிரேஷ்ட விரிவுரையாளர் சுமேத வீரவர்தத்ன போன்றோர் அழுத்தமாக தெரிவித்து வருகின்றனர் என்றது குறிப்பிடத்தக்கது.

நாட்டை அழிக்கும் நோக்கில் நாட்டுக்குள் புகுந்த வெளிநாட்டு, உள்நாட்டு சக்திகள் முயன்ற பல சந்தர்ப்பங்களில் முஸ்லிம்கள் நாட்டின் இறைமையை பாதுகாத்து தாய்நாட்டுக்காக போராடிவந்துள்ளார்கள். தவிர முஸ்லிம்கள் ஒருபோது நாடு பிடிக்கும் எண்ணம் கொண்டு தனிப்பிரிவினை கோரி நிற்கும் போராட்டத்திலோ ஈடுபடவில்லை. அவர்கள் சிங்கள அரசர்களுடன் இணைந்து வாழ விரும்பும் சமூகம் என்பதை உணர்ந்து செயற்பட வேண்டும். (நு)

– ஏ.எம். பறக்கத்துள்ளாஹ், கல்முனை –

One comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>